استرس میتواند بیماری های جبران ناپذیری را تحمیل کند ! | بیماری

: استرس و بیماریای جبران ناپذیر 

با استرس و بیماریایی همراه میشیم که جبران ناپذیره در ادامه می تونین با استرس میتونه بیماریای جبران ناپذیری رو تحمیل کنه ! تالاب رو دنبال کنین .

استرس روانی یه عامل خطر آفرین شناخته شده واسه دچار شدن به مریضی حساب می شه، اما این عامل چیجوری ما رو مریض می کنه؟ مطالعه ای نوین یافته های خیلی مهم ای رو دراین زمینه ارائه کرده.

به گزارش تالاب به نقل از “مدیکال نیوز تودی”، محققان در دانشگاه ایالتی میشیگان نشون دادن که چیجوری پروتئینی به نام CRF1 با ارسال سیگنالایی به بعضی سلولای ایمنی به استرس عکس العمل نشون میده.

این اقدام موجب می شه تا سلولای ایمنی مواد شیمیایی که میتونن محرک یه مریضی، از جمله آسم، لوپوس، و سندرم روده تحریک پذیر باشن رو ترشح کنن.

یافته های این مطالعه در نشریه Journal of Leukocyte Biology منتشر شده.

هممون در طول زندگی خود استرس رو تجربه میکنیم و ممکنه بعضی وقتا با ناخوشی به وجود اومده به وسیله استرس مواجه شیم. طبق یافته های نظرسنجی استرس در کشور آمریکا درسال ۲۰۱۵، ۳۱ درصد بزرگسالان اثر قوی یا بسیار قوی استرس روی سلامت جسمی خودرا گزارش کردن.

اما چیجوری استرس روانی می تونه از نظر جسمی ما رو مریض سازه؟

واسه کمک به درک بهتر این شرایط آدام موزر و تیم پژوهشی ایشون در دانشگاه ایالتی میشیگان به بررسی آثار استرس روی سلولای مست «Mast» اقدام کردن.

سلولای مست، CRF1، و استرس

سلولای مست، سلولای ایمنی هستن که نقشی کلیدی در بیماریای التهابی و آلرژیک، از جمله آسم، سندرم روده تحریک پذیر، آنافیلاکسی، یا عکس العمل آلرژیک شدید، و لوپوس اجرا می کنن.

در عکس العمل به آلرژنا – مثل گرده، گرد و غبار، یا بادام زمینی – سلولای مست ماده ای شیمیایی به نام هیستامین ترشح می کنن، که واسه خلاص شدن از این عوامل حساسیت زا ترشح می شن. این روند تشکیل علائم آلرژی، از جمله آبریزش چشم ها، آبریزش بینی، و التهاب راه هوایی رو موجب می شه.

پژوهشای قبلی نشون داده بودن که فعالیت سلولای مست در عکس العمل به استرس روانی شدید شدن می شه، و این شرایط هم می تونه موجب مریضی شه.

اما مکانیزمای پایه این عکس العمل استرسی چه چیزای هستن؟

این اون چیزیه که موزر و همکارانش قصد رو کردنش رو داشتن.

محققان در مطالعه خود دو گروه از موشا رو زیر نظر گرفتن که یه گروه دارای گیرنده های CRF1 عادی روی سلولای مست خود بودن، و گروه دیگه بدون گیرنده های CRF1 بودن. CRF1 که به نام هورمون آزادکننده کورتیکوتروپین هم شناخته میشه، پپتیدی درگیر در عکس العمل بدن به استرسه.

دراین مطالعه، هردو گروه موشا در دسترس استرس روانی و استرس آلرژیک قرار گرفتن، شرایطی که در اونا سیستم ایمنی زیادتر از اندازه فعال می شه.

محققان به این نتیجه رسیدن موشایی با گیرنده های CRF1 عادی روی سلولای مست خود افزایش در سطوح هیستامین در عکس العمل به هردو شرایط استرس زا رو تجربه می کنن و این به مریضی منجر میشه.

با این وجود، موشایی که بدون گیرنده CRF1 بودن، سطوح پایین هیستامین رو در عکس العمل به استرس ترشح کرده، و ناخوشی کمتری رو تجربه کردن. دچار شدن به مریضی در عکس العمل به استرس آلرژیک و استرس روانی در موشایی که بدون این گیرنده بودن به ترتیب ۵۴ درصد و ۶۳ درصد کمتر بود.

به گزارش تالاب به گفته موزر، این یافته ها نشون میدن که گیرنده های CRF1 نقشی قابل توجه در دچار شدن به بعضی بیماریایی دارن که از عوامل استرس زا ناشی می شن.

سلولای مست در عکس العمل به موقعیتای استرس زایی که بدن ممکنه تجربه کنه، شدیدا فعال می شن. وقتی که این اتفاق اتفاق می افته، CRF1 به این سلولا میگه مواد شیمیایی که میتونن به بیماریای التهابی و آلرژیک، مانند سندرم روده تحریک پذیر، آسم، آلرژیای غذایی تهدیدکننده زندگی، و مشکلات خودایمنی مانند لوپوس منجر شن، ترشح کنن.

در شرایطی که همون گونه باید پژوهشای بیشتری دراین زمینه صورت بگیره، اما تیم پژوهشی دانشگاه میشیگان می گن که یافته های گذشته میتونه دری به درمانای تازه واسه بیماریای به وجود اومده به وسیله استرس باز کنه.

.

منبع : talab.org