غسل چله نوزاد | حمام زن زائو روز دهم | احکام و آداب

غسل چله نوزاد حمام رفتن زن زائو در روز دهم احکام و آداب حمام و غسل چهلم و زایمان

آموزش غسل چله نوزاد روز دهم احکام حمام رفتن روز چهلم زن زائو اعمال و آموزش روز چهلم مادر نوزاد بعد زایمان آداب و رسوم حمام نوزاد و مادر روز دهم و چله نوزاد چگونگی غسل  نفاسه (نفاس) غسل مادر نوزاد آموزش غسل نوزاد در روز دهم اعمال غسل نفاسه (نفاس) غسل مادر نوزاد احکام غسل  زن زايو بعد زايمان چگونه است؟ احكام طهارت و غسل غسل چهل روز بعد از زایمان زن زائو غسل چهلم زن زائو روز دهم احکام آداب غسل چهل روزگی نوزاد غسل چهلمین روز زایمان غسل چله مادر غسل چله نوزاد غسل روز چهلم نوزاد غسل نوزاد غسل نوزاد در روز دهم غسل چهل زن زائو

غسل چله نوزاد | حمام زن زائو روز دهم | احکام و آداب

 

غسل مادر در روز چهلم هيچ مبناي شرعي ندارد و آنچه در روايات درباره غسل نوزاد آمده است، مربوط به اوايل ولادت يعني تا روز هفتم مي باشد . در روايات واژه «غسل» استفاده شده است، اگر اعراب آن ضمه باشد، و غُسل خوانده شود، خوبست آداب و اعمال غُسل رعايت شود. اما اگر اعراب غسل فتحه باشد، به صورت غَسل خوانده شود منظور همان شستن نوزاد است. 

«عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِيٍّ ع قَالَ: اغْسِلُوا صِبْيَانَكُمْ‌ مِنَ الْغَمَرِ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَشَمُّ الْغَمَرَ فَيَفْزَعُ الصَّبِيُّ فِي رُقَادِهِ وَ يَتَأَذَّى بِهِ الْكَاتِبَان‌».[ علل الشرايع، ج2-ص557]
راوی از امام صادق علیه السلام از پدارنشان از امام علی علیه السلام نقل می کند: بچه هایتان را از غمر  [بوي بد- آلودگي هاي ولادت] بشویید، چون تا زمانی که غمر بر بدن بچه ها است شیطان نزدیک بچه می شود و او را می بوید و وقتی بچه می خوابد داد می زند که به خاطر نزدیکی شیطان به او است.

*-البته شستن نوزاد در صورتي مستحب است كه براي او ضرر نداشته باشد .

غسل چله

پرسش 234 . آيا زنى كه تازه زايمان كرده، بايد روز چهلم، غسل (چله) انجام دهد؟

همه مراجع: خير، اين سخن هيچ اعتبارى ندارد.[1]

تبصره . شستن بچه در صورتى كه براى او ضرر نداشته باشد، مستحب است؛ ولى غسل ندارد.

  • [1]. دفتر: همه مراجع.احكام بانوان، پرسمان .

طبق نظر آيت الله مكارم شيرازي

غسل بعد از چهل روز نوزاد (غسل چله)

پرسش :طبق رسم و رسوم نوزاد رو بعد از چهل روز به حمام برده و آنرا غسل می دهند. آیا از نظر فقهی و اعتقادی این رسم و رسوم صحت قبلی داشته است؟ آیا باید این کار اجبارا انجام گیرد؟ لطفا در این خصوص بیشتر برای من توضیح ارسال نمایید.
پاسخ :این رسم هیچگونه مبنای شرعی ندارد و باید آن را ترک کرد و درباره غسل دادن مولود در اوایل تولد در روایات وارد شده است. استفتائات آيت الله مكارم شيرازي .
سؤال ـ آیا در ایّام نفاس نیز تنها «روز» ملاک است، یا شبانه روز ملاک مى‌باشد؟
جواب : تنها روز ملاک است.
سؤال ـ مى‌گویند زن «زائو» بایستى روز چهلم غسل «چلّه» انجام دهد. لطفآ بفرمائید غسل «چلّه» چیست؟ و آیا تا آن زمان نباید غسلى انجام دهد؟
جواب : این گونه سخنان اعتبارى ندارد، و حکم نفاس همان است که در مسائل بالا گذشت.
سؤال ـ آیا ابتلاء زنان به خونهاى سه گانه دلیل بر نقصان ایمان یا عدم کمال آنها محسوب مى‌شود، یا این خونها فلسفه دیگرى دارد؟
جواب : این خونها مربوط به وظائف پر افتخار مادرى است، و دلیلى بر نقصان آنها نمى‌باشد. > احکام بانوان (جدید)، آيت الله مكارم شيرازي .

لينك كوتاه مطلب: http://hadana.ir/?p=23012

 

غسل چله بعد از زایمان | هدانا

سوال: طبق رسم و رسوم نوزاد رو بعد از چهل روز به حمام برده و آنرا غسل می دهند.آیا از نظر فقهی و احکاماین کار اعراب آن ضمه باشد، و غُسل خوانده شود، خوبست آداب و اعمال غُسل رعايت شود. سؤال مى‌گویند زن «زائو» بایستىروز چهلم غسل «چلّه» انجام دهد  زن زائو غسل نوزاد در روز دهم غسل چله مادر غسل چهل روزگی نوزاد غسل چله
غسل چله نوزاد | حمام زن زائو روز دهم | احکام و آداب

 

همه چیز در مورد نفاس

مسأله 508- از وقتی که اولین جزء بچه از شکم مادر بیرون می آید1 هر خونی که زن می بیند، (اگر پیش از ده روز2 یا سرده روز3 قطع شود4) خون نفاس است5. و زن را در حال نفاس، «نفساء» می گویند.

1- مظاهری: چه زایمان طبیعی باشد یا غیر طبیعی (سزارین)…

2- تبریزی: پیش از ده روز  از تمام زاییدن…

3- گلپایگانی، صافی: آخر ده روز..

4- [قسمت داخل پرانتز در رساله آیت الله مکارم نیست]

5- سیستانی: خونی که زن در فاصله ده روز می بیند، خون نفاس است، به شرط آن که خون زایمان بر آن صدق کند…

*****

وحید: مسأله- خونی که مادر بعد از ولادت بچه – از جهت ولادت- می بیند اگر پیش از ده روز یا سر ده روز قطع شود، خون نفاس است و همچنین است – بنابراحتیاط واجب- خونی که با اولین جزء بچه بیرون بیاید و زن را درحال نفاس ، نفساء می گویند.

مسأله 509- خونی که زن پیش از بیرون آمدن اوّلین جزء بچه می بیند نفاس نیست.

مسأله 510- لازم نیست که خلقت بچه تمام باشد1 بلکه اگر خون بسته ای هم از رحم زن خارج شود و خود زن بداند، یا چهار نفر2 قابله بگویند که اگر در رحم می ماند انسان می شد، خونی که تا ده روز ببیند خون نفاس است3.

1- خوئی، تبریزی، زنجانی: بلکه اگر ناتمام نیز باشد در صورتی که زاییدن صدق کند خونی که تا ده روز ببیند خون نفاس است.[پایان مسأله]

سیستانی: بلکه اگر ناتمام  نیز باشد در صورتی که از حالت عَلَقه – که خون بسته است- و مضغه – که قطعه گوشت است- گذشته باشد و بیفتد، خونی که تا ده روز ببیند خون نفاس است.

2- سبحانی: دو نفر…

مظاهری: یک نفر…

3- بهجت: بنابرأحوط.

فاضل: خونی که تا ده روز همراه آن می ببیند، خون نفاس است.

مظاهری: خونی که می بیند نفاس است.

*****

مکارم: مسأله- در خون نفاس احتیاط واجب این است که خلقت بچه تمام باشد بنابر این اگر خون بسته ای از رحم خارج شود و بداند که اگر در رحم می ماند انسان می شد باید میان اعمال زنی که از خون پاک است و کارهایی که حائض ترک می کند جمع نماید.

وحید: مسأله- لازم نیست که خلقت بچه تمام باشد بلکه اگر ناتمام نیز باشد – در صورتی که عرفاً بگویند زاییده است – خونی که تا ده روز می بیند خون نفاس است، و در صورت شکّ در صدق زاییدن به نظر عرف آن خون محکوم به احکام نفاس نیست.

مسأله 511- ممکن است خون نفاس، یک آن، بیشتر نیاید، ولی بیشتر از ده روز نمی شود1.

1- تبریزی: و مبدأ حساب ده روز، از تمام زاییدن است.

سیستانی: بیشتر از ده روز نفاس به حساب نمی آید.

مسأله 512- هر گاه شک کند که چیزی سقط شده یا نه، یا چیزی که سقط شده  اگر می ماند انسان می شد یا نه1لازم نیست وارسی کند2 و خونی که از او خارج می شود شرعا خون نفاس نیست3.

این مسأله در رساله آیت الله بهجت نیست.

1- خوئی، سیستانی، تبریزی، وحید: هر گاه شک کند که چیزی سقط شده یا نه، یا چیزی که سقط شده بچه است  یا نه…

زنجانی: هر گاه شک کند که چیزی سقط شده یا نه، یا بداند چیزی سقط شده و شک کند که زاییدن صدق می کند…

2- سبحانی: اگر وارسی آسان باشد وارسی کند. [پایان مسأله]

3- تبریزی: بلکه اگر در ایام عادت باشد یا اوصاف حیض را داشته باشد حائض و در غیر این صورت استحاضه است به تفصیلی که در حیض گذشت.

وحید: هرچند احتیاط استحبابی وارسی کردن است.

مسأله 513- توقف در مسجد1 و رساندن جایی از بدن به خط قرآن2 و کارهای دیگری که بر حائض حرام است، بر نفساء هم حرام است و آنچه بر حائض واجب و مستحبّ و مکروه است، بر نفساء هم واجب و مستحبّ و مکروه می باشد.

1- فاضل: و رفتن به مسجد الحرام و مسجد پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم…

2- سبحانی: توقف در مسجد و دست زدن و مانند آن به خطّ قرآن…

*****

خوئی، تبریزی: مسأله- بنابر احتیاط توقف در مسجد و کارهای دیگری که بر حائض حرام است، بر نفساء هم حرام است و آنچه را بر حائض واجب است بر نفساء هم واجب می باشد.

سیستانی: مسأله- آنچه بر حائض واجب است بر نفساء هم واجب می باشد و بنابر احتیاط واجب توقف در مسجد و دخول آن بدون عبور و عبور از مسجدین (مسجد الحرام و مسجد پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم) و خواندن آیات سجده واجب و تماس با خط قرآن و نام خدا بر نفساء حرام است.

زنجانی: مسأله- کارهایی که بر حائض حرام است بر نفساء هم حرام است بنابراین ورود و توقف در مسجد الحرام و مسجد پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم و نیز در سایرمساجد – مگر در حال عبور- و رساندن جایی از بدن به خطّ قرآن که بر حائض حرام است، بر نفساء هم حرام است. و آنچه بر حائض واجب و مستحب و مکروه است بر نفساء هم واجب و مستحبّ و مکروه می باشد.

وحید: مسأله- رساندن جایی از بدن به خط قرآن و اسم مبارک ذات خداوند متعال و سایر اسماء حسنی بر نفساء حرام است و همچنین است – بنابراحتیاط واجب- سایر کارهایی که بر حائض حرام است و آنچه برحائض واجب است بر نفساء هم واجب می باشد.

مکارم، مظاهری: مسأله- تمام کارهایی که بر حائض حرام است بر«نفساء» نیز حرام است و آنچه بر حائض واجب یا مستحبّ  یا مکروه می باشد، برای او نیز همین حکم را دارد.

مسأله 514- طلاق دادن زنی که در حال نفاس می باشد باطل است و نزدیکی کردن با او حرام می باشد و اگر شوهرش با او نزدیکی  کند احتیاط واجب1 آن است به دستوری که در احکام حیض2 گفته شد کفّاره بدهد.

1- گلپایگانی، اراکی، فاضل، مکارم، زنجانی، صافی، نوری: احتیاط مستحبّ…

2- بهجت: مسأله[452]…

مظاهری: رجوع کنید به ذیل مسأله 513.

*****

خوئی، تبریزی، سیستانی، وحید: مسأله- طلاق دادن زنی که در حال نفاس است (تبریزی، وحید: باطل) و نزدیکی کردن با اوحرام می باشد و اگر شوهرش با او نزدیکی کند (خوئی: بدون اشکال) کفّاره ندارد.

مسأله 515- وقتی زن از خون نفاس پاک  شد باید غسل کند و عبادتهای خود را بجا آورد1 واگر2 دوباره خون ببیند چنانچه روزهایی که خون دیده (با روزهایی که در وسط پاک بوده3) روی هم ده روز یا کمتر از ده روز باشد4، تمام آن نفاس است5 و اگر روزهایی که پاک بوده روزه گرفته باشد باید قضا نماید6.

1-  فاضل: و این غسل کفایت از وضو نمی کند…

2- مکارم: قبل از گذشتن ده روز از ولادت…

3- [قسمت داخل پرانتز در رساله آیت الله مکارم نیست]

4- فاضل: چنانچه  در فاصله کمتر از ده روز از هنگام زایمان خون دوم قطع شود…

5- مظاهری: [پایان مسأله]

مکارم: [و] روزهایی که در وسط پاک بوده عباداتش صحیح است.

زنجانی: چنانچه روزهایی که خون دیده بر روی هم ده روز یا کمتر از ده روز باشد تمام آن نفاس است و در روزهایی که در وسط پاک بوده، طاهر و عبادتهایی که انجام داده صحیح است.

گلپایگانی، صافی: بنابر احتیاط واجب روزهایی را که خون دیده نفاس قرار دهد و در روزهایی که در بین پاک بوده آنچه را بر نفساء حرام است ترک کند و عبادتهای خود را بجا آورد.

6- خوئی، تبریزی: لازم است قضا نماید.

*****

سیستانی: مسأله- زنی که عادت عددیّه ندارد اگر خون او از ده روز تجاوز نکند همه آن نفاس است؛ پس اگر قبل از ده روز پاک شد، باید غسل کند و عبادتهای خود را بجا آورد. و اگر بعد، یک بار یا بیشتر خون ببیند، چنانچه روزهایی را که خون دیده با روزهایی که در وسط پاک بوده، روی هم ده روز یا کمتر از ده روز باشد، تمام خونهایی که دیده نفاس است و در روزهایی که پاک بوده، باید احتیاطاً عبادتهای واجب را انجام دهد و کارهایی را که بر نفساء حرام است ترک نماید؛ بنابراین باید چنانچه روزه گرفته باشد، قضا نماید و اگر خونی که آخر دیده، از ده روز تجاوز کرد باید مقداری از آن را که در ده روز دیده، نفاس و آنچه بعد از آن است، استحاضه قرار دهد.

زنی که عادت عددیه دارد، اگر خون از عدد روزهای عادت او بیشتر شود هر چند از ده روز تجاوز نکند بنابراحتیاط واجب در روزهای بعد از عدد عادت محرمات نفساء را ترک و واجبات مستحاضه را انجام دهد  و اگر بیش از یک بار خون ببیند و بین آن پاکی باشد به عدد ایّام عادت خون را نفاس  قرار دهد و احتیاطاً در ایام پاکی وسط و ایام خون زائد بر عادت، محرمات نفساء را ترک و واجبات را انجام دهد.

وحید: مسأله- وقتی که زن از خون نفاس پاک شد بطوری که در باطن فرج هم خون نباشد، باید غسل کند و عبادتهای خود را بجا آورد. واگر دوباره خون ببیند، چنانچه روزهایی که خون دیده با روزهایی که در وسط پاک بوده روی هم از ده روز تجاوز نکرده باشد درصورتی که در حیض عادت داشته و روزهایی که در وسط پاک بوده دربین دو خون در ایام عادت باشد تمام آن دو خون و پاکی در وسط نفاس است.مثلاً اگرعادت او شش روزبوده و دو روز در وسط شش روز پاک بوده، تمام آن شش روز نفاس است. و در غیر اینصورت روزهایی را که خون دیده نفاس و درروزهایی که پاک بوده بنابراحتیاط جمع کند بین تروک نفساء و اعمال طاهره.

مسأله 516- اگر زن از خون نفاس پاک شود و احتمال دهد که در باطن خون هست1 باید2 مقداری  پنبه داخل فرج نماید و کمی صبر کند3 که اگر پاک است4، برای عبادتهای خود غسل کند5.

1- زنجانی: مانند زن حائض…

سیستانی: یا باید احتیاطاً غسل کند و عبادتها را انجام دهد، یا باید استبراء کند. و جایز نیست عبادتها را بدون استبراء ترک کند؛ و کیفیّت استبراء در مسأله[506] گذشت.

2- تبریزی: بنابراحتیاط لازم…

وحید: بنابراحتیاط…

3- [عبارت«و کمی صبر کند» در رساله آیت الله بهجت نیست].

4- فاضل: کمی صبر کند، اگر خون در مجرا نبود…

5- مظاهری: باید خود را وارسی کند که اگر پاک است برای عبادتهای خود  غسل نماید.

مسأله 517- اگر خون نفاس زن از ده روز بگذرد، چنانچه در حیض عادت دارد1 به اندازه روزهای عادت او نفاس2 و بقیه استحاضه است و اگر عادت ندارد، تا ده روز نفاس و بقیه استحاضه می باشد3 و احتیاط مستحبّ آن است کسی که عادت دارد از روز بعد از عادت و کسی که عادت ندارد بعد از روز دهم تا روز هیجدهم زایمان، کارهای استحاضه را بجا آورد و کارهایی را که بر نفساء حرام است ترک کند.

1- مکارم، سیستانی: عادت عددیه دارد…

2- فاضل: و احتیاط واجب آن است که از روز بعد از عادت تا روز دهم زایمان عبادتهای خود را طبق احکام استحاضه بجا آورد و کارههایی را که بر نفساء حرام است ترک کند…

3- مکارم:[پایان مسأله].

فاضل: و احتیاط مستحب در هر دو صورت آن است که بعد از روز دهم تا روز هیجدهم زایمان، عبادتهای خود را  طبق احکام استحاضه بجا آورد و کارهایی را که بر نفساء حرام است ترک کند.

سیستانی: و اگر عادت خود را فراموش کرده باید عادت را با بالاترین عددی فرض کند که احتمال می دهد…

خوئی، تبریزی: اگر عادت ندارد، به مقدار عادت خویشان خود نفاس قرار داده و تا ده روز احتیاط کند…

بهجت: اگر عادت ندارد، تا ده روز بنابر أظهر نفاس و بقیه استحاضه می باشد…

*****

زنجانی: مسأله- چنانچه زن نفساء در حیض عادت وقتیه و عددیه دارد، باید به اندازه عدد روزهای عادت خود را نفاس  قرار داده و بعد از آن مستحب است تا ده روز استظهار کند (یعنی احتیاطاً خود را نفساء به شمار آورد چنانچه نظیر آن در مسأله [اختصاصی 487، ذیل مسأله اختصاصی 480 متن اصلی] گذشت) و بعد از ایامی که خون را نفاس قرار داده اگر خون ادامه داشت تا ده روز استحاضه  وپس از آن اگر خون نشانه حیض را داشته یا در ایام عادت یا یکی دو روز قبل باشد، حیض وگرنه آن هم استحاضه است.

[و]چنانچه زن نفساء در حیض عادت عددیه داشته باشد، باید به اندازه عدد عادت خود را نفاس قرار داده و بعد از‌آن مستحب است تا ده روز استظهار کند، و پس از ایامی که نفاس قرار داده اگر خون ادامه داشت تا ده روز استحاضه، و پس از آن اگر خون نشانه حیض را داشته، حیض و گرنه آن هم استحاضه است.

[و]چنانچه زن نفساء در حیض عادت وقتیه داشته باشد، خونی را که تا ده روز می بیند خون نفاس و پس از آن در دهه دوم استحاضه، و پس از آن، چنانچه خون نشانه حیض را داشته باشد یا در ایام عادت یا یکی دو روز جلوتر باشد، حیض و گرنه آن هم استحاضه است.

مظاهری: مسأله- خون نفاس زن، چنانچه در حیض عادت دارد به اندازه روزهای عادت او نفاس و بقیه استحاضه است و اگر عادت ندارد تا ده روز نفاس و بقیه استحاضه می باشد و بهتر است کسی که عادت دارد از روز بعد از عادت و کسی که عادت ندارد بعد از روز دهم تا روز هیجدهم زایمان کارهای استحاضه را بجا آورد و کارهایی را که بر نفساء حرام است ترک کند.

مسأله 518- زنی که عادت حیضش کمتر از ده روز است، اگر بیشتر از روزهای عادتش خون نفاس ببیند، باید به اندازه روزهای عادت خود نفاس قرار دهد1 و بعد از آن تا روز دهم می تواند عبادت راترک نماید2 (یا کارهای مستحاضه را انجام دهد، ولی ترک عبادت، یک روز یا دو روز خیلی خوب است3) پس اگر از ده روز بگذرد روزهای عادتش حیض است4و بقیه استحاضه است و اگر عبادت را ترک کرده باید قضا کند.

این مسأله در رساله آیات عظام: زنجانی و سیستانی نیست.

1- بهجت: در صورتی که از ده روز بیشتر نشود بنابر أظهر تمام آن مدت را نفاس قرار می دهد. [پایان مسأله]

2- مکارم: تا روز دهم بنابر احتیاط واجب ترک عبادت کند…

3- اراکی: ترک عبادت یک روز واجب، و دو روز تا ده روز خوب است…

[قسمت داخل پرانتز در رساله آیات عظام: مکارم و سبحانی نیست]

4- نوری: اگر از ده روز بگذرد، به اندازه روزهای عادتش نفاس است…

مکارم: فقط به اندازه روزهای عادتش نفاس است…

فاضل: رجوع کنید به ذیل مسأله 517.

*****

خوئی، تبریزی، وحید:  مسأله – زنی که عادت حیض کمتر از ده روز است اگر بیشتر از روزهای عادتش خون [نفاس] ببیند باید به اندازۀ روزهای عادت خود نفاس قرار دهد و بعد ازآن واجب است یک روز عبادت را ترک نماید و بعد جایز است احکام مستحاضه را جاری یا اینکه عبادت را تا ده روز ترک نماید.  و اگر خون از ده روز بگذرد، باید روزهای بعد از عادت (خوئی، تبریزی: تا روز دهم) را هم استحاضه قرار دهد و عبادتهایی را که در آن روزها بجا نیاورده قضا نماید. مثلاً زنی که عادت او شش روز بوده اگر بیشتر از شش روز خون ببیند باید شش روز را نفاس قرار دهد و روز هفتم*  نیز عبادت را ترک کند و در روز هشتم و نهم و دهم مخیر است بین این که عبادت را ترک کند یا کارهای استحاضه را بجا آورد و اگر بیشتر از ده روز خون دید، از روز بعد از عادت او استحاضه می باشد.

. وحید: بنابراحتیاط واجب یک روز عبادت را ترک نماید، و در بقیه تا ده روز مخیّر است احکام مستحاضه را جاری یا اینکه عبادت را ترک نماید…

*وحید: بنابراحتیاط واجب…

گلپایگانی، صافی: مسأله- زنی که عادت حیضش کمتر از ده روز است اگر بعد از زایمان بیشتر از روزهای عادتش خون ببیند باید به اندازه روزهای عادت را نفاس قرار دهد و بعد از آن بنابراحتیاط واجب تا دو روز عبادت را ترک نماید و بعد از دو روز تا روز دهم، کارهای استحاضه را بجا آورد و کارهایی را که بر نفساء حرام است ترک نماید و اگر از ده روز بگذرد استحاضه است و باید روزهای بعد از عادت تا روز دهم را هم استحاضه قرار دهد و عبادتهایی را که در آن روزها بجا نیاورده قضا نماید مثلاً زنی که عادت او شش روز بوده اگر بیشتر از شش روز خون ببیند، باید شش روز را نفاس قرار دهد و بنابر احتیاط واجب در روز هفتم و هشتم عبادت را ترک کند و در روز نهم و دهم کارهای استحاضه را بجا آورد و کارهایی را که بر نفساء حرام است ترک نماید و اگر بیشتر از ده روز خون دید، از روز بعد از عادت او استحاضه می باشد.

مظاهری: مسأله- نفسایی که عادت حیضش کمتر از ده روز است، اگر بیشتراز روزهای عادتش خون ببیند، باید به اندازه روزهای عادت خود را نفاس قرار دهد، و غسل کند و عبادتهایش را بجا آورد و بهتر است بعد از روزهای عادت تا ده روز کارهایی را که بر نفساء حرام است ترک، و کارهای استحاضه را انجام دهد؛ پس اگر ده روز گذشت به اندازه روزهای عادتش نفاس و بقیه استحاضه است، و اگر از ده روز کمتر باشد تمام آن نفاس است.

مسأله 519- زنی که در حیض عادت دارد، اگر بعد از زاییدن تا یک ماه یا بیشتر از یک ماه پی در پی خون ببیند به اندازه روزهای عادت او نفاس است و ده روز از خونی که بعد از نفاس می بیند1 اگر چه در روزهای عادت ماهانه اش باشد، استحاضه است، مثلاً زنی که عادت حیض او از بیستم هر ماه تا بیست و هفتم آن است، اگر روز دهم ماه زایید و تا یک ماه یا بیشتر پی در پی خون دید، تا روز هفدهم نفاس و از روز هفدهم تا ده روز حتّی خونی که در روزهای عادت خود که از بیستم تا بیست و هفتم است می بیند، استحاضه می باشد و بعد از گذشتن ده روز، اگر خونی را که می بیند در روزهای عادتش باشد، حیض است چه نشانه های حیض را داشته باشد یا نداشته باشد2 و اگر در روزهای عادتش نباشد اگر چه نشانه های حیض را داشته باشد، باید آن را استحاضه قرار دهد3.

این مسأله در رساله آیات عظام: زنجانی و بهجت نیست.

1- خوئی، تبریزی: به اندازه روزهای عادت او نفاس است و خونی که بعد از نفاس تا ده  روز می بیند…

2- گلپایگانی، صافی: و همچنین است اگر در روزهای عادتش نباشد ولی نشانه حیض داشته باشد. و اگر بعد از گذشتن ده روز از نفاس، در روزهایی که عادت او نباشد، خونی ببیند که نشانه حیض نداشته باشد، باید احتیاطاً تا وقتی که ممکن است آن خون حیض باشد، آنچه را بر حائض حرام است ترک کند و کارهای مستحاضه را بجا آورد.

خوئی، تبریزی: و همچنین است اگر در روزهای عادتش نباشد ولی نشانه های حیض را داشته باشد؛ اما اگر خونی که بعد از گذشتن ده روز از نفاس می بیند در روزهای عادت حیض او نباشد و نشانه های حیض را هم نداشته باشد استحاضه است.

وحید: و همچنین است اگر در روزهای عادتش نباشد ولی نشانه های حیض را داشته باشد؛ و اما اگر نه درروزهای عادتش باشد و نه نشانه های حیض را داشته باشد، استحاضه است.

3- اراکی: اگرنشانه های حیض را داشته باشد حیض، و گرنه استحاضه قرار دهد.

فاضل: رجوع کنید به ذیل مسأله 520.

*****

مکارم: مسأله- بسیاری از زنان بعد از وضع حمل یک ماه یا بیشتر خون می بینند، چنین زنانی اگر در حیض عادت دارند باید به تعداد روزهای عادتشان «نفاس» قرار دهند و بعد از آن تا ده روز حکم استحاضه دارد. بعد از گذشتن ده روز اگر همزمان با ایام عادت حیضش باشد، باید مطابق احکام حائض عمل کند (خواه نشانه های خون حیض را داشته باشد یا نه) و اگر همزمان با ایام عادتش نباشد حکم استحاضه دارد، مگر اینکه خون دارای نشانه های حیض باشد.

سبحانی:  مسأله- اگر پس از وضع حمل، یک ماه یا بیشتر خون ببیند، اگر در حیض عادت دارد، به مقدار روزهای عادتش نفاس قرار دهد، پس ازآن تا ده روز حکم استحاضه را دارد و اگر پس از گذشتن ده روز، ایام عادت او فرا رسد، مطابق احکام حائض عمل کندخواه نشانه های حیض داشته باشد یا نه، و اگر همزمان با ایام عادت نباشد حکم استحاضه را دارد، مگر اینکه نشانه های حیض در آن نباشد.

سیستانی: مسأله- زنی که در حیض عادت عددیه دارد، اگر بعد از زاییدن تا یک ماه یا بیشتر از یک ماه پی در پی خون ببیند، به اندازه روزهای عادت او نفاس است و خونی که بعد از نفاس تا ده روز می بیند اگر چه عادت وقتیه هم داشته باشد و خون در روزهای عادت ماهانه اش باشد، استحاضه است، مثلاً زنی که عادت حیض او از بیستم هر ماه تا بیست و هفتم آن ماه است اگر روز دهم ماه زایید و تا یک ماه یا بیشتر پی در پی خون دید، تا روز هفدهم نفاس و از روز هفدهم تا ده روز حتّی خونی که در روزهای عادت خود که از بیستم تا بیست و هفتم است می بیند، استحاضه می باشد، و بعد از گذشتن ده روز اگر عادت وقتیه داشته باشد و خونی را که می بیند در روزهای عادتش نباشد. باید منتظر روزهای عادتش شود هر چند انتظارش یک ماه یا بیشتر طول بکشد هر چند که خون در این مدت دارای نشانه های حیض باشد و اگر صاحب عادت وقتیه نباشد باید حیض خود را چنانچه ممکن است با نشانه های آن تعیین کند روش آن در مسأله [489] گذشت و اگر ممکن نیست مثل اینکه همه خونی را که ده روز بعد از نفاس می بیند یکسان باشد و یک ماه یا چند ماه به همین صفت ادامه پیدا کند باید در هر ماه، حیض بعضی از خویشان خود را برای خویش حیض قرار دهد به تفصیلی که در مسأله [489] گذشت و اگر ممکن نیست، عددی را که مناسب با خود می داند اختیار نماید و توضیح آن در مسأله [اختصاصی 481،بعد از مسأله 490 متن اصلی] گذشت.

مظاهری: مسأله- زنی که در حیض عادت دارد، اگر بعد از زاییدن تا یک ماه یا بیشتر خون ببیند به اندازه روزهای عادت او نفاس است و ده روز از خونی که بعد از نفاس می بیند اگر چه در روزهای عادت ماهانه اش باشد استحاضه است و بعد از گذشتن ده روز اگر خونی را که می بیند در روزهای عادتش باشد حیض است چه نشانه حیض را داشته باشد یا نداشته باشد و اگر درروزهای عادتش نباشد باید آن را استحاضه قرار دهد.

مسأله 520- زنی که درحیض عادت ندارد1، اگر بعد از زایمان تا یک ماه یا بیشتر از یک ماه خون ببیند2، ده روز اول آن نفاس3 و ده روز دوم آن استحاضه است4 و خونی که بعد ازآن می بیند، اگر نشانه حیض را داشته باشد5حیض و گرنه آن هم استحاضه می باشد.

این مسأله در رساله آیت الله بهجت نیست.

1- خوئی، تبریزی، سیستانی: زنی که در حیض عادت عددیه ندارد…

2- وحید: پی در پی خون ببیند…

3- خوئی،تبریزی: حکم ده روز اول آن در مسأله [517] گذشت…

4- سیستانی: و اما خونی که بعد از آن می بیند ممکن است حیض باشد و ممکن است استحاضه باشد و برای تعیین حیض باید به دستوری که در مسأله پیش گفته شد رفتار نماید.

5- خوئی، تبریزی، وحید: یا در وقت عادتش باشد…

*****

فاضل: مسأله – بین نفاس و حیض که زن بعد از آن می بیند باید ده روز فاصله باشد پس خونی که زن قبل از گذشت ده روز از گذشت ایام نفاس می بیند استحاضه است هر چند در ایام عادت باشد و در مورد لزوم فاصله شدن ده روز پاکی بین حیض سابق و نفاس اشکال است و احتیاط ترک نشود.

زنجانی: مسأله- زنی که در حیض عادت ندارد، یا عادت خود را فراموش کرده است، خونی را که تا ده روز بعد از زایمان می بیند خون نفاس، و پس از آن تا ده روز استحاضه، و پس از آن اگر خون نشانه حیض را داشته باشد، حیض و گرنه استحاضه است.

مسأله اختصاصی

مظاهری: مسأله 412- خون حیض یا نفاس اگر ازمجرای غیر طبیعی خارج شود حکم حیض و نفاس را دارد ولی اگر شک داشته باشد خون حیض یا نفاس است حکم آنها را ندارد.

منبع : http://portal.anhar.ir/

 

حمام رفتن زائو – آفتاب

زنانى که دختر زائيده‌اند معمولاً روز هفتم و زنانى که پسر زائيده‌اند روز دهم به حمام مى‌روند يک تن از همراهان زائو نوزاد را در بغل مى‌گيرد و يک تن ديگر هم مقدارى روغن زرد و نمک و يک پس از آن زائو غسل تفاس به‌جاى مى‌آورد و وقتى از غسل فارغ شد ماما دو عدد زردهٔ هنگامى‌که با جام چهل کليد روى نوزاد و مادر او آب مى‌ريزند زنان عقيم به نيت حامله شدن
 

حمام چهل روزگي نوزاد چه مراسمي داره؟ – صفحه 1 – واما اون كسايي كه

ببخشيد من هرچي ميگردم در مورد آداب حمام چهل روزگي نوزاد چيزي پيا نكردم آزاده خانم اقسام غسل ها جزو احكام دين ماست اگر دين رو قبول داري پس بايد احكامش رو انجام بدي. … فقط مادر يه غسل داره اونم روز دهم كه اسمش غسل نفاسه (نفاس)
 

حمام رفتن زائو – مهمترین اخبار ایران و جهان

زنانى که دختر زائيده‌اند معمولاً روز هفتم و زنانى که پسر زائيده‌اند روز دهم به حمام مى‌رونديک تن از همراهان زائو نوزاد را در بغل مى‌گيرد و يک تن ديگر هم مقدارى روغن زرد و نمک يکى از زنان نسبتاً مسن و آزموده نوزاد را در سر بينه نگاه مى‌دارد و همان‌جا منتظر  زائو مى‌نشيند و س خود را به سينهد وى مى‌چسبانند تا آب چله روى سر آنها نيز بريزد.
غسل چله نوزاد | حمام زن زائو روز دهم | احکام و آدابغسل چله نوزاد | حمام زن زائو روز دهم | احکام و آداب

عقایدی در مورد زنان باردار

اگر زن حامله هر روز يک دانه سيب سرخ دعا خوانده بخورد، فرزندش زيبا می شود. زن باردار هرگز نبايد توت سياه و انجير بخورد. اگر توت سياه خورد بچه ای که خواهد آورد دچار غش خواهد شد و به…

اگر زن حامله هر روز يک دانه سيب سرخ دعا خوانده بخورد، فرزندش زيبا می شود. زن باردار هرگز نبايد توت سياه و انجير بخورد. اگر توت سياه خورد بچه ای که خواهد آورد دچار غش خواهد شد و به علاوه طاسه خواهد رفت يعنی رنگش کبود می شود و به سختی نفس می کشد. انجيرموجب سقط جنين است .

اگر زن حامله اويشن بخورد بچه اش سقط می شود، زن باردار نبايد تنها به جايي برود زيرا آل او را می زند. برای اين که زن حامله احساس تنهايی نکند بايد دعای ام البنون را به گردنش انداخت خوردن آش کارده موجب سقط جنين می شود. اگر زن حامله تا چهل روز بعد از موضوع حمل فوت شود. بهشتی است. مار هرگز زن حامله را نمی گزد.

غذاهای پيش از زايمان :
همين که زنی آرمه کرد بايد غذاهای مخصوص به او داد ازجمله آنان آش ماست ( پختنی ها) آش غوره، کوفته سبزی، حلوای کاسه .

آش آرمه پزان :
زمانی که دوره آرمه داری زن حامله بگذرد بسياری از بستگان نزديک او و شوهرش مانند خواهر و مادر يک وعده غذای کامل شامل مرغ سرخ کرده، چلو خورشت، کوفته سبزی، حلوای کاسه، آش و فرنی به نام آش آرمه پزان تهيه کرده و برای ناهار يا شام آن زن و شوهر جوان می فرستند و اين سنت احترامی است به زن حامله و شوهرش .

لوله اندازون :
در ماه چهارم يا پنجم حاملگی از طرف خانواده عروس مراسمی به نام لوله اندازون برگزار می شود. در اين مراسم بيشتر اقوام هستند برای برگزاری اين مراسم عقيده دارند که بايد روز دوشنبه يا جمعه را برگزيد زيرا برای لوله اندازون، در اين دو روز ساعت خوب است و شگون دارد.
مادر زن لوله کوچکی که از طلا يا فولاد است و يا لوله طلايی که تو خالي است روی ظرف پر از نقلی گذاشته و دستمال نقره دوز و يا پولک دوزی شده و يا توری نازک و خوش رنگی را روی آن می اندازند و برای عروس می فرستند. بعد تمام ميهمانان پذيرايي می شوند و واسونک هايي نيز خوانده می شود که از جمله آن :

ای حرير نرم و نازک کی خريده؟ شوهرت

خانم عروس، بی بی عروس، ای چی چيه در برت

آوردن رختک:
همين که زن حامله هفت ماهه شد از طرف مادرش لباس های مورد لزوم بچه را در چمدان يا در سينی های جداگانه گذاشته و روی آن پارچه می کشند و برای عروس می فرستند. همه اقوام داماد جمع می شوند بعد از مدتی کسی که از جانب مادر عروس به خانه داماد آمده پارچه ها را برمی دارد و به عروس و بستگان شوهرش تحويل می دهند و ضمن اين کار جملاتی راکه حاکی از اشتياق طرفين به پسر بودن حمل است گفته می شود از جمله اورا آقازاده می خوانند.
رختک معمولاً شامل اين البسته و اشياء است، گهواره يا ننو، قنداق، پيشانی بند، ناف بند، صابون، روپوش بچه و غيره ….

عقايد درباره زائو و نوزاد :
اگر چاقو يا قيچی نزد زن زائو باشد آل او را می زند، بايد نوزاد را در شب اول تولدش کمی در کوچه و بازار گرداند که اگر کسی بر او واردشد عيبی نداشته باشد. شب های يک شنبه و چهار شنبه بايد زاغ و اسپند برای نوزاد دود کرد تا اگر بچه نظر خورده بريده شود. اگربچه ای را وجب کنند می ميرد و از اين قبيل .

همتی :
چند روز قبل از آن که آثار و نشانه های زايمان ظاهر شود، زن باردار به ديدن اقوام و خويشان می رود و اين ملاقات ها برای آن بود که نزديکان و آشنايان درمراسم زايمان شرکت کنند و به آن همتی می گفتند.

 

غسل چله نوزاد | حمام زن زائو روز دهم | احکام و آداب آموزش غسل چله نوزاد روز دهم احکام حمام رفتن روز چهلم زن زائو اعمال و آموزش روز چهلم مادر نوزاد بعد زایمان

زايمان :
هنگام وضع حمل اکثر اقوام و بستگان در اطراف زائو حاضر می شدند، جز زن هايی که هفته گيرک يا چله گيرک داشتند (به زنانی که نوزادشان از روز هفتم مرده بود ( هفته گيرک) دار و به آنهايي که نوزادشان از روز تولد تا چهل روز بعد مرده بود( چله گيرک) دار می گفتند .
زن هايی که از ساعات اوليه زايمان نزد زائو آمده بودند می توانستند بقيه روز ها هم به ديدن او بيايند ولی زن های هفته گيرک دار و چله گيرک دار تا چهل روز پس از تولد نوزاد حق نداشتند به ديدن زائو بروند. چند ساعت قبل از زايمان زمانی که اولين نشانه ها پيدا می شد، برای آسان زاييدن مقداری فرنجمشک، زعفران، مشک فراموشی و اسطوخودوس را دم کرده به زائو می دادند. قبل از زايمان در يک مجمعه (سينی بزرگ لبه دار) مقداری خاک ريخته، چهارعدد خشت را دو به دو روی هم و در مقابل هم قرار می دادند، روی خاک را با پارچه ياکهنه ای می پوشاندند، زائو را روی دو پا و بالای خشت ها نشانده و به فاصله ای که بين خشت ها ايجادشده بود ( گودک) می گفتند يکی از اقوام نزديک زائو به عنوان (پيش نشين) رو به روی او می نشست. تولد که صورت می گرفت ماما بچه را می گرفت و هنگامی که می خواست ناف نوزاد را ببرد هرکدام ازحاضرين مبلغی به عنوان ناف بران به او می دادند. درطول زايمان يک نفر اذان می گفت و آن را اذان بی موقع می ناميدند. در يکی از گوش های نوزاد اذان می گفتند و در گوش ديگر او اقامه خوانده می شد. زير متکای زائو يک قداره قرار می دادند. ماما سيخی به دست گرفته و روی بدنه ديوار ضمن کشيدن خطی می گفت: حصار می کشم. عمل حصار کشيدن سه مرتبه انجام می گرفت. يک قيچی را به دهان زائو می گذاشتند. و او سه دفعه قيچی را به دندان می گرفت، سپس قيچی را زير متکای او قرار می دادند. سه عدد پياز را با يک قطعه کوچک (کنجه) گوشت به سيخی کشيده سيخ را بالای در راهرو يا اتاقی که زائو در آن خوابيده بود نصب می کردند تا هرکسی که وارد و خارج می شود از زيرآن رد شود. تمام اين کارها برای آن بود که به زائو و نوزادش آسيب و چشم زخمی نرسد. مراقبت از زائو درشب ها با هوشياری و دقت بيشتری انجام می گرفت و برای جلوگيری از آل زدگی او را تنها نمی گذاشتند. آدم های خسته و کوفته نبايد به ديدن نوزاد می آمدند چرا که نوزاد به بی حالی و بی رمقی دچار شده از حال می رفت. در صورت بروز چنين حالتی، گيوه يا ملکی پدر نوزاد رابرداشته آنها را بالای سر نوزاد به هم می زنند تا گرو غبار پای افزارها روی او ريخته از بی حالی بيرون آيد. بعد مقداری باروت را در آستانه در اتاقی که زائو در آن خوابيده بود می ريختند و زائو نگاه می کرد، در همين حال يک قطعه زغال آتش شده را روی باروت می گذاشتند و زائو بايد تا زمانی که باروت در حال سوختن و شعله کشيدن بود به آن نگاه می کرد. سپس آتش روی باروت را به پشت بام همان اتاق می انداختند و اين کار را سه روز انجام می دادند روزهای اول و سوم و هفتم روی خشت خامی با پارچه رنگی، چشم و ابرو و بينی و دهان گذاشته کمی اسپند و نمک وسکه ای درگوشه های خشت قرارداده، خشت را سرکوچه می گذاشتند. شخص يا گدايي که سکه را برمی داشت وظيفه داشت خشت را بشکند. روز سوم قابله (ماما) بند سياه و سفيدی را که به هم تابيده شده بود و به آن بند چله می گفتند به دور گردن، مچ دست و مچ پای زن زائو و هم چنين به دور گردن و مچ دست نوزاد می بست بند چله را تا چهل روز پس از زايمان از زائو و نوزاد جدا نمی کردند. روز چهارم مقداری کاچی پخته و به زائو می دادند که به کاچی زير تو ( تب) معروف بود. در اولين چهارشنبه يا يکشنبه پس از تولد برای زائو و نوزاد زاغ و اسپند می سوزاندند. بدين ترتيب که قطعه ای زاغ را به يک دست و سوزنی را به دست ديگر گرفته ضمن فرو کردن سوزن به زاغ مطلبی می گفتند و بعد زاغ و مقداری اسپند را در آتش می ريختند اين مراسم برای رفع مضررات از جان زائو و نوزاد بود و بيشتر به وسيله مادر زائو انجام می شد.

حمام زايمان :
برای رفتن به حمام عده ای از آشنايان را دعوت می کردند. سيخ پياز و گوشت را که بالای در زده بودند برداشته و يکی از پيازها را توی کوچه، دومی را دم در حمام و سومی را داخل حمام زير پای زائو می گذاشتند تا له شود وقطعه گوشت را بين راه جلو سگ می انداختند. پس از پوشاندن لباس های زائو چارقدی روی سر او انداخته و رويش لچک (دستمال) سياهی می بستند اين لچک مشخص کننده زن زائو بين ساير زن ها بود زائو ابتدا وارد اتاق خود می شد و نوزاد را بعد از او وارد اتاق می کردند. روز هفتم يا دهم برای نوزاد ننی (ننو) می زدند.
ابتدا ننی را روی زمين پهن کرده، چهارعدد گردو را در چهار گوشه آن می شکستند، قطعه گوشتی را نيز وسط ننی گذاشته و بعد آن را به گربه ای می دادند. مقداری پوست خز روی سر نوزاد قرار می دادند تا ملاجش نيفتد و بی وقتی نکند بچه را تا چهل روز از اتاق بيرون نمی بردند بعد از چهل روز معتقد بودند اگر او را از جلو دکان رنگرزی رد کنند، بچه حمله ای شده و به اصطلاح پيرونه می کند روز چهلم نوزاد رابا مقداری نقل و شمع به شاهچراغ می بردند، شمع ها را آنجا روشن کرده و نقل ها را به مردم می دادند. کمی نان را گوشه قنداق گذاشته و هنگام رفتن به شاهچراغ نان را جلو اولين سگی که می ديدند می انداختند. پسر را تا دوسال دوماه کم (بيست ماه ) و دختر را دوسال و دو ماه شير داده اين موضوع را به پيغمبر اکرم نسبت می دادند.

از شير گرفتن بچه :
پس از مدت شيرخوارگی روز جمعه ای را انتخاب کرده و با خود يک انار و مقداری ماست برداشته به مسجد جامع می رفتند. در محوطه مسجد جمعه ستون سنگی کوتاهی بود که سرستون سنگی روی آن قرار داشت در سطح بالايي اين سر ستون سوراخ هايي کنده شده بود بعضی ها تعداد اين سوراخ ها را چهل عدد و بعضی کمتر می دانستند. ماست را باقاشق درسوراخ ها ريخته سپس آنها را از سوراخ ها جمع کرده به داخل ظرف می ريختند.
کسانی به جای ماست از آب استفاده می کردندبا دندان کمی از پوست انار را می کندند و پس ازخواندن سوره ياسين به درون انار فوت می کردند. (اين عمل ممکن بود درمسجد يا جايی ديگر انجام شود ولی مهم آن بود که حتماً در روز جمعه اين کارصورت بگيرد.) ظهر جمعه درمنزل رو به قبله می نشستند و بچه را کاملاً شيرداده سير می کردند، آنگاه قطعه ای سنگ يا بازيچه ای را کمی دورتر پرتاب کرده بچه را می فرستادند تا آن سنگ يا بازيچه را بردارد و از آن ساعت شيردادن به بچه را قطع می کردند تا سه روز از ماست و اناری که با خود به مسجد برده و باز گردانده بودند به بچه می دادند.

منبع : www.eshiraz.ir

 

1.احكام زن زايو بعد زايمان چگونه است؟ احكام طهارت و غسل و

 زنی که بچه بدنیا میآورد، حداکثر 40 روز خون مشاهده نموده و نمیتواند نماز و روزه  عادت در نفاس با یکنوزاد مشخص و تعیین میگردد با قطع شدن خون نفاس، غسل جنابت برای آن زن واجب شده و لازم است پس از غسل، تکالیف شرع و مذهب را
 

غسل زن بعد از زایمان سوال فقهي – گفتگوی دینی

 کسی ازکاربران محترم می داند بعد از زایمان چگونه باید غسل مخصوص ان را انجام داد ایا … مسائل كلي نفاس · بعد از زايمان خانم، از کي روز دهم حساب مي شود؟  را انجام دهد (مانند سایر غسل ها بانیت نفاس) واگر وضعیت او همچنان ادامه داشت من بعد حکم  نکته:گفتیم حداکثر نفاس ده روز است؛اگر وضعیت شما بعد از ده روز همچنان ادامه 
 

حمام چله قندعسل – پسر طلا – نی نی وبلاگ

حمام چله قندعسل – دلنوشته های کودکی بعضی ها هم غسل چهل روزگی می کردند!!!که چون در قدیم حمام رفتن به ســختی انجام می شد بعضا تا ۴۰ روز نوزاد را به حمام نمی بردند. از آداب حمام چله : به لگن آب ۷ بار ۴ قل و ایت الکرسی می خونیم و یه شونه ی چوبی رو
 

غسل نفاس- – پورتال انهار

 سیستانی: خونی که زن در فاصله ده روز می بیند، خون نفاس است، به شرط آن که که بعد از روز دهم تا روز هیجدهم زایمان، عبادتهای خود را طبق احکام استحاضه بجا آورد 
 

قرآن و عترت – خرافه و خرافه ستیزی

سؤال 204(احکام بانوان): می گویند زن زائو بایستی روز چهلم غسلچلّه” انجام دهد. محض گذشتن روز دهم غسل نفاس و غسلاستحاضه کند و ضمناً بچه که به دنیا می آید غسل  سه شنبه، بی بی نور، بی بی حور که نماز و آداب مخصوصی دارد، رایج شده است.
 
 

شورانگيز – نمودی دیگر از جایگاه عدد هفت در فرهنگ مردم ایران

کودکی که به دنیا می‌آید در روز هفتم، دهم و چهلم تولدش، مراسم خاصی برگزار می‌گردد که با … که مطمئنا خوش یمنی و تقدس عدد هفت، در زمان برگزاری و برخی آداب آن، بی تاثیر نبوده است. بند چله را تا چهل روز پس از زايمان از زائو و نوزاد جدا نمي‌كردند راروز دهم كه مصادف است با حمام بردن، غسل دادن مادر و نامگذاري نوزاد (اكثراً در اين روز نامگذاري
 

شستن چله نوزاد – سایت نوزاد کودک آموزشی

 ببخشيد من هرچي ميگردم در مورد آداب حمام چهل روزگي نوزاد چيزي پيا سؤال 204(احکام بانوان): می گویند زن زائو بایستی روز چهلم غسلچلّه” انجام دهد.  غسل نوزاد ده روزه,غسل ده روز زایمان,غسل نوزاد در روز دهم,نام غسل نوزاد,غسل مولود,غسل 
 
 

عقايد درباره زائو و نوزاد – مناسبتها_پايگاه اطلاع رساني

آداب و رسوم : اگر چاقو يا قيچي نزد زن زائو باشد آل او را مي‌زند، بايد نوزاد را در شب اول تولدش كمي در ولي زن‌هاي هفته گيرك‌دار و چله گيرك‌دار تا چهل روز پس از تولد نوزاد حق نداشتند به دبدن زائو بروند. براي رفع مضررات از جان زائو و نوزاد بود و بيشتر به وسيله مادر زائو انجام مي‌شد. حمام زايمان  روز هفتم يا دهم براي نوزاد نني (ننو) مي‌زدند.

احكام بعد از زایمان جهت غسل نفاس اگر بعد از زایمان – کلوب

۲۸ تیر ۱۳۸۸ ه‍.ش. – اگر بعد از زایمان تا بیش از 40 روز زائو خون ببیند حكم غسل های حیض و نفاس چگونه است ؟ با سلام : اگر زندر حیض و عادت از حیث وقت و شمار روزها زمان مشخصی داشته … و روز دهم كه تمام شد باید غسل نفاس انجام دهد و بیشتر از ده روز(مثلاً
 

سایه ماه – رموز

در ميان اهل باطن و رياضت شرعى، چله ( چهل روز) نشينى مرسوم می‌باشد. * علاوه بر این، عدد چهل همچون هفت، در فرهنگ عامه مردم، از آداب و رسوم گرفته تا باورداشتها و … در تمامی مناطق ایران، سعی می‌کنند تا چهلمین روز تولد نوزاد، مادر و نوزاد را تنها نگذارند. … که در حمام روز چهلم که آخرین حمام دوران زایمان است، مادر و نوزادش را “چلّه‌ بُري‌» و يا «چله بندي»

 

احکام نفاس :: وبلاگ تخصصی احکام بانوان

 آداب آمیزش  احکام زن و شوهر آیا براى دست زدن به جنین سقط شده، غسل واجب مى شود؟ … اگر زن زائو بیش از روزهاى عادتش و کمتر از ده روز خون ببنید، تکلیفش چیست؟ همه مراجع: اگر تا روز دهم خون نبیند، این زن خون نفاس ندارد و باید در این ایام، عبادت هاى زنى که تازه زایمان کرده، باید روز چهلم غسل (چله) انجام دهد؛.

 

عقایدی در مورد زنان باردار – پرشین وی

اگر چاقو يا قيچی نزد زن زائو باشد آل او را می زند، بايد نوزاد را در شب  که نوزادشان از روز تولد تا چهل روز بعد مرده بود( چله گيرک) دار می گفتند را توی کوچه، دومی را دم در حمام و سومی را داخل حمام زير پای زائو می گذاشتند تا له شود وقطعه گوشت را بين راه جلو سگ می انداختند روز هفتم يا دهم برای نوزاد ننی (ننو) می زدند.

 

انواع غسل – پرشین وی

- غسل‌ها حسب حكم شرعي به دو دسته تقسيم مي‌شود غسل‌هاي واجب مشترك زنان و مردان عبارتست از 1-غسل ميت 2- غسل مس ميت  آمدن اولين جز نوزاد از رحم مادر به دنياي خارج رحم از زن خارج مي‌شود و زنان در اين حالت را نُفساء يا نَفساء مي‌نامند. كمترين مدتي كه زنان زائو اين خون را مي‌بينند يك لحظه و بيشترين آن ده روز است و زن 
 
 
 

احكام نفاس

مسئله 406- وقتى زن از خون نفاس پاك شد، بايد غسل كند و عبادت‌هاى خود را به جا آورد كسى كه عادت دارد از روز بعد از عادت و كسى كه عادت ندارد بعد از روز دهم تا روز هيجدهم 
 
 

زن حامله درست چند روز بعد از زايمان ميتواند با همسر خويش

صحيح [آداب الزفاف البانی 72].  زنان معمولا بعد از زايمان داراي خونريزي خواهند بود که به آن نِفاس گويند. … روزه جايز نيست و همچنين همخوابگي شوهر با وي نيز حرام است تا زمانيکه خون نفاس پايان گرفته و زن غسل مي کند باشد و بلکه خونريزي بعد از چهلروز در حکم خون مستحاضه است (در مورد خون مستحاضه به فتواي (5300) مراجعه کنيد)، 
 
 

استفتاءات- طهارت-غسلها-احکام نفاس-شرايط خون نفاس-

مهم اين است كه نوزاد از آلودگيهاي رحم تميز شود. ◊. اگر قبل از زايمان، غسل جنابت بر زن واجب شود، پس از اتمام ايام نفاس، فقط بايدغسل نفاس انجام دهد يا غسل جنابت و نفاس

 

 غسل چله نوزاد ، حمام زن زائو روز دهم ، احکام و آداب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>