دانلود پایان نامه

هاي دو محور(روسي-ايراني )و(آذربايجان-ترکيه اي واسرائيلي)براي ارمنستان اشاره وبلاخره تاثيرات آن برمنافع ملي ايران مورد بررسي قرارگرفته است .
4-1-وضعيت فعلي روابط بين ايران -ارمنستان -روسيه :
4-1-1-روابط ايران وروسيه:
روابط ايران وروسيه بعد از فروپاشي شوروي ،ايران به نزديکترين متحد روسيه در خاورميانه تبديل شد وبرخلاف تلاش هاي امريکا براي منزوي کردن ايران ،روسيه از ايران حمايت ديپلماتيک نمود.روابط بين ايران وروسيه در ژوئن 1989با ديدار آقاي هاشمي رفسنجاني از مسکو وامضاي توافقنامه هاي عمده در زمينه همکاري هاي اقتصادي ونظامي گسترش يافت.
سطوح سه گانه روابط ايران وروسيه پس از فروپاشي : مناسبات ايران وروسيه پس از فروپاشي شوروي در سطوح مختلف داخلي ،منطقه اي وبين المللي قابل بررسي است .
سطح داخلي :در سطح داخلي نيازهاي تکنولوژيک ايران ،بويژه فناوري هسته اي ومنافع اقتصادي روسيه ،عامل اصلي گسترش همکاري ها بوده است .بطور کلي همکاري هاي نظامي وفروش تسليحات به ايران از جمله محورهاي مهم مورد توجه روسيه در گسترش مبادلات دو کشور بوده است . سطح منطقه اي :همکاري هاي منطقه اي ايران وروسيه در راستاي برقراري امنيت وثبات وجلوگيري از مسابقه قدرت کشورهاي بيگانه در منطقه آسياي مرکزي وقفقاز شکل گرفته است .آسياي مرکزي وقفقاز محدوده اي امنيتي براي هردو کشور ايران وروسيه محسوب مي شود .که ژئو پليتيک هردو کشور را تحت تاثير قرار مي دهد واز نظرتامين صلح وثبات در منطقه براي هردو کشور بسيار حياتي است .ايران وروسيه درموردبهره برداري از منابع نفت وگاز درياي خزر وانتقال انرژي از حوزه خزر نيز داراي اهداف ومنافع مشترکي هستند وبه همين دليل براي متوقف کردن اجراي خط لوله باکو-جيهان وخط ترانس خزر با يکديگر همکاري مي کنند.هرچند که منافع بلندمدت آن ها درباره مسيرهاي انتقال انرژي متفاوت است. سطح بين المللي :ايران وروسيه در عرصه بين المللي موقعيتي نسبتا مشابه ومواضع مشترکي دارند که باغث شده است همکاري هاي خود را در اين زمينه بطور فزاينده اي گسترش دهند.از مشترکات مي توان به تلاش براي تغيير منزلت منطقه اي خود،مخالفت با نظام تک قطبي وسلسله مراتبي ،مقابله با نفوذ قدرت هاي منطقه اي وفرامنطقه اي درآسياي مرکزي وقفقاز ،مخالفت با گسترش ناتو به شرق ونيز جلوگيري از تسلط شرکت هاي بزرگ فرامليتي بر انرژي حوزه خزر اشاره کرد.( رضازاده ،سال12شماره 48مجلس وپژوهش،ص255) .

4-1-1-1موانع موجود برسر راه همکاري ها ميان روسيه وايران:
در يک نگاه کلي ايران وروسيه براي توسعه همکاري ها ميان خود با دونوع مانع متفاوت ،اما در ارتباط با هم روبرو هستند.موانعي که ريشه در ديدگاههاي مسئولين وصاحبنظران در هر دو کشور داردومشکلاتي که ناشي از تحريکات ومنافع ساير کشورهاي تاثير گذار برمناسبات دو کشور است.
1-موانع ناشي از ديدگاه هاي داخلي :
در روسيه وجمهوري اسلامي ايران گروه هايي از روشنفکران ،روزنامه نگاران ،اساتيد دانشگاهي وحتي مردم عادي که براساس باورهاي غلط برجاي مانده از دوران جنگ سرد،نگاه مثبتي به گسترش مناسبات ميان دو کشور ندارند.اين ديدگاه ها در بين بعضي از مسئولين رده بالا در هردو کشور نيز بوجود آمده است .درواقع ،اعتماد ايران به روسيه از سوي اکثر مسئولين وتحليلگران ايران بيشتر تحت تاثير رفتار اين کشور در برابر غرب بويژه امريکاسنجيده مي شود.براين اساس ،ايران نه مي تواند ونبايد روي دوستي با روسيه حساب باز کند.آنها براين باور هستند که ايران از طريق عادي سازي مناسبات خود با امريکا واتحاديه اروپا مي تواند تعامل بهتري با روسيه داشته باشددرآن صورت روسيه نگاه يک طرفه اي به مناسبات با ايران نخواهد داشت . 2 -موانع ناشي از تحريکان خارجي :
امريکا واسرائيل در دو دهه گذشته همه امکانات خود را براي منزوي کردن ايران در مناسبات با ساير کشورها بکارگرفته اند تا به گمان خود بتوانند با ايجاد محدوديت براي ايران اين کشور را وادار به تسليم در برابر خواسته هاي خودکنند.درمقابل ،ايران با اتخاذ سياستي چندجانبه با محور قراردادن استقلال خواهي تلاش کرده است،ضمن خنثي کردن تلاش هاي تل آويو وواشنگتن ،مسيرخود را پيش ببرد.در اين ميان روسيه با در نظر گرفتن منافع کوتاه مدت خود در دو سال اخير همراهي بيشتري را با واشنگتن وتل آويو از خود نشان داده است.براين اساس بايد گفت تازماني که تحرکات تل آويو وواشنگتن براي تخريب مناسبات تهران ومسکو ادامه دارد وروسيه به اين تحريک ها پاسخ مثبت مي دهد،نمي توان انتظار تحول اساسي در مناسبات ايران وروسيه را داشت . (بهشتي پور،1390:-7372)
4-1-1-2فرصت هاي موجود درمناسبات جمهوري اسلامي ايران وروسيه :
اين يک واقعيت است که روسيه و جمهوري اسلامي ايران مي توانند نقش مکمل را براي يکديگر ايفا کنند. ودر صورتي که بر مشکلات وموانع موجود فايق شوند در سايه همکاري با يکديگر بهتر وبيشتر خواهند توانست به اهداف مثبت خود دست پيدا کنند.مهم ترين فرصت هايي که در حال حاضر بين دو کشور موجود است عبارتند از
:
الف)تعلقات مشترک سياسي-اقتصادي درمناطقي چون آسياي مرکزي وقفقاز،خاورميانه وبويژه خليج فارس ايران مايل است در آسياي مرک